Na enige verwarring over de plaats van handeling, was ons team toch redelijk op tijd aanwezig in het speellokaal van de Alphense Schaak Club. Wij speelden de tweede ronde in de promotieklasse van de Leidse Schaak Bond. Op papier waren wij wat sterker, maar het werd een zeer spannende strijd.
Bord 1. De tegenstander van Eric vergaloppeerde zich in de Franse verdediging en moest eerst de rokade en vervolgens een pion inleveren. Hij kwam nooit goed los en na 26 zetten stonden we 0-1 voor.
Bord 8. Theo speelde zijn favoriete koningsindische verdediging, waarmee de Alphenaar geen raad wist. Een stukoffer tegen twee pionnen werd door Theo in dank aanvaard. Hierna bleek niet wit maar juist zwart aanvalskansen te krijgen, zodat het pleit snel was beslecht: 0-2.
Bord 5. Gideon speelde met wit alsof hij zwart had. Dat zag er vreemd uit, maar echt in gevaar is hij niet geweest. Omgekeerd waren er ook geen winstmogelijkheden, met remise als logische resultaat: 0,5-2,5.
Op de vijf resterende borden stonden Ed en Ed gelijk, had Johan een pluspion, stond Wilfried erg goed en had Niek een kwaliteit meer. Tot zover ging alles dus zeer naar wens, maar met het naderen van de tijdcontrole begon er langzaam wat zand in de machine te komen.
Bord 4. In een op het oog gelijkwaardige, maar moeilijke stelling verloor Ed W. door een onbedachtzaamheid een paard: 1,5-2,5.
Bord 3. Johan had met positionele middelen een superieure stelling omgezet in een pluspion. De ASC-man bestookte de witte koning echter met het loperpaar, waardoor Johan zich nauwkeurig moest verdedigen. Toen dat gelukt was, gaf hij echter pardoes een paard cadeau en stond opeens straalverloren. Johan gaf nog niet direct op, maar voor het gemak rekende ik dit punt alvast voor de tegenstander: (2,5-2,5).
Bord 2. Met de zwarte stukken spelende, werd Ed de B. de gehele partij op de pijnbank gelegd. Hij gaf geen krimp en bleef loeren naar tegenkansen. Die kwamen echter niet, zodat het punt gedeeld moest worden: (3-3).
Bord 6. Wilfried speelde handig en zette een Franse verdediging om in een Franse aanval. Om een of andere reden sloeg de aanval echter niet door en bleef ook de materiaalverhoudig gelijk. De Alphenaar verdedigde zich uitmuntend en nam vervolgens het initiatief over. Gelukkig vond Wilfried toen het smalle pad naar de remisehaven: (3,5-3-5).
Bord 7. Het leek nu nog spannend te worden, maar ons vertrouwen was gevestigd op Niek, die een formidabele partij speelde. Vanuit de opening overklaste hij zijn tegenstander en bereikte al snel een gewonnen eindspel met toren tegen paard. Voordat Niek echter de twee matchpunten kon scoren, gebeurde er echter iets merkwaardigs bij Johan.
Terug naar bord 3. Na de onfortuinlijke blunder van Johan, had zijn tegenstander met dame en extra loper een keurig matnet gevlochten, waaruit ontsnappen onmogelijk was. Vanwege ondekbaar mat in drie zetten, zou opgave alleszins begrijpelijk zijn geweest. Johan gaf echter nog een laatste keer schaak, waardoor er logischerwijs een stelling ontstond met mat in twee. Het vervolg was ronduit verbijsterend en kan slechts worden verklaard door tijdnood en vermoeidheid. Daar waar de schaker uit Alphen het fraaie mat in drie had gevonden, miste hij het hieruit voorvloeiende mat in twee. In plaats daarvan mocht Johan een pion laten promoveren tot dame, wat niet veel later tot een onverwacht vol punt voor Oegstgeest leidde. Tot zijn niet geringe verbazing had Johan hiermee de matchoverwinning met 2,5-4,5 op zijn naam geschreven.
Natuurlijk behaalde Niek daarna nog zijn welverdiende overwinning, zodat het scorebord uiteindelijk 2,5-5,5 toonde. Al met al een enerverende schaakavond.
Eric van 't Hof